Daantje is aangevallen door een ontsnapte Sarplaninac

[doranto]

Ludmilla, complimenten voor je aanpak! je doet het super, wat heerlijk om te lezen dat het met kleine stapjes toch vooruit gaat!

+1!

[Parelridder]

Ik ben net bedreigd door een vrouw tijdens m'n rondje door Heerhugowaard met Daantje. We kunnen hier maar beperkt wandelen: geen hellinkjes dus geen bruggetjes, niet richting Sarplaninac en niet langs losloopveldjes. Bovendien een bepalde tijdsduur en per week 4 minuten langer, dus om al die redenen is varieren geen optie. Nou spreekt net een vrouw van ca. 55 me aan, fiets aan de hand of ze me wat vragen mag. Natuurlijk, dat mag. Zegt ze dat ik haar dochter achtervolg. Achtervolg!! Dochter heeft 2 uitvallend cockertjes (ja, ik heb die herhaaldelijk gezien en dan liep ze soms voor me uit, ik hoef hier niet uit te leggen hoe lastig dat voor ons is..). Een keer voorgesteld om haar even te passeren, dat het dan misschien beter ging. gedaan, geen succes, hondje gingen onverminderd verder en nu achter ons, wat voor Daantje nog lastiger is. Andere keer heb ik gewacht tot de afstand wat groter was om minder hinder te hebben. En nu hebben deze mensen bedacht dat ik die dochter achtervolg Dus ik reageer verbijsterd van zo'n achterlijke beschuldiging, waarop die vrouw zegt dat als ik nog één keer achter haar dochter aan loop, ze de honden op de mijne af stuurt. Mensen die hakt er in, ben al een uur aan het janken. Dus ik wilde die vrouw toen uitleggen wat er aan de hond is, dat ik geen routes kan varieren, waarom en hoe ik loop (dan kan die dochter de route anders lopen, dan weet ze waar ik heen ga). De vrouw wilde niets horen, stapte op de fiets en op mijn verzoek me kans te geven uit te leggen waarom ik daar loop en niet anders kan riep ze terug dat ze idd niet wil horen (herhaaldelijk) en dat ik gewaarschuwd ben. Jezus!
Heel de wandeling lopen janken, weg optie ontspanning te bieden aan Daantje. Gekeken waar ze woont, maar ik weet het niet exact, anders ging ik langs, aan de deur, alsnog poging tot gesprek, maar ik weet niet de exacte deur waar ik zijn moet. Verdomme, alsof ik niet genoeg heb, moet ik nog energie steken in het vinden van hun huisnummer en dit gesprek, vanwege een volkomen idioot verzinsel!!

[doranto]

Tjeesus zeg, wat moet je daar nou weer mee. Kun je er niet met de wijkagent over praten?

[eelke]

Ja dooeeeg. Wat een verhaal. Ik zou de wijkagent inlichten. En de volgende keer dat je achter hen aan loopt, wachten, laten zitten, misschien wat oefeningetjes doen met Daantje, zodat je de afstand wat vergroot. Normaal zou ik zeggen, zijn ze nou helemaal betoeterd, daar ga je zo geen rekening mee houden, maar goed, loslopende blaffende hondjes die op je af stormen kun je er niet bij hebben nu.

[Anne in Zweden]

Ooo, mijn bloed begint al te koken als ik het lees! Maar goed, je moet even actie ondernemen nu. Je weet ongeveer waar ze woont, maar niet in welk huis, begrijp ik. Zou het nuttig zijn een briefje te schrijven over de redenen dat je daar loopt en wat Daantje is overkomen, en dat bij alle huizen in die straat in de bus te gooien? Geadresseerd aan: "De moeder van het meisje met de cockers die denkt dat ik haar dochter achtervolg". Als die moeder (en/of de dochter) die aanhef ziet, weet ze wel dat zij bedoeld wordt. Hopelijk neemt ze dan thuis wel de tijd en de moeite om te lezen wat je te zeggen hebt. Natuurlijk moet je de brief dan wel zodanig formuleren dat buren die hem ook lezen (want die zullen hem lezen, ook al wordt op de envelop al duidelijk dat hij niet voor hen bestemd is), de buurvrouw niet met een scheef oog gaan aankijken. Dus niet van: "Achterlijk mens dat gisteren als een viswijf tegen me stond te brullen, weet je wel wat ik gvd heb meegemaakt?!", maar gewoon: "Geachte mevrouw, naar aanleiding van onze ontmoeting gisteren wil ik graag uitleggen waarom ik daar loop, en waarom uw dochter u zich geen zorgen hoeven te maken." Zoiets. Is dat een idee?

Sterkte, Ludmilla. Wat een k*tsituatie weer.

[Spikkelneus]

Tjongejonge, wat een mafkees. Daar kan je toch helemaal niks mee!?

Ik weet niet hoe je dat op moet lossen, ik kan zelf erg slecht met dat soort dingen/mensen omgaan.
Ik wens je er wel veel sterkte bij. Ook dat nog zeg........

[dinky89]

Ik zou met de wijkagent een gesprek voeren. Wellicht dat hij deze mensen kent en je kan helpen?

Hoe dan ook flink kl*te en wens jullie veel sterkte

[hamada]

Dit is wel heel erg, dat je zoiets er ook nog bij krijgt. Veel sterkte om alles een plaats te laten krijgen.
Ik zou het ook met de wijkagent bespreken en kijken met hem hoe dit aan te pakken.
Een briefje bij de hele straat bezorgen kan nog meer heftige reacties losmaken, vrees ik. Want die mevrouw zal vast door buren aangesproken worden.
En hoe ze daar dan op reageert?
Mogelijk dat de wijkagent een voorstel heeft om in gesprek te komen. Hij weet tenslotte wat allemaal gebeurd is.

[Kallista]

Het moet toch ook weer niet gekker worden hé?

Ik weet niet of ik zo netjes zou blijven als ik in jouw schoenen stond...

[Anne in Zweden]

Dit is wel heel erg, dat je zoiets er ook nog bij krijgt. Veel sterkte om alles een plaats te laten krijgen.
Ik zou het ook met de wijkagent bespreken en kijken met hem hoe dit aan te pakken.
Een briefje bij de hele straat bezorgen kan nog meer heftige reacties losmaken, vrees ik. Want die mevrouw zal vast door buren aangesproken worden.
En hoe ze daar dan op reageert?
Mogelijk dat de wijkagent een voorstel heeft om in gesprek te komen. Hij weet tenslotte wat allemaal gebeurd is.

Denk je? Als je in de brief duidelijk maakt dat je de bezorgdheid van mevrouw op zich wel kunt begrijpen, als de dochter het gevoel heeft achtervolgd te worden? Dat is een kwestie van formuleren, denk ik. Maar ik weet het niet, ik ben lang geleden al opgehouden met het begrijpen van hoe mensen denken en doen.

Bemiddeling via de wijkagent is inderdaad ook een goed idee.

[Siberienne]

Ooo, mijn bloed begint al te koken als ik het lees! Maar goed, je moet even actie ondernemen nu. Je weet ongeveer waar ze woont, maar niet in welk huis, begrijp ik. Zou het nuttig zijn een briefje te schrijven over de redenen dat je daar loopt en wat Daantje is overkomen, en dat bij alle huizen in die straat in de bus te gooien? Geadresseerd aan: "De moeder van het meisje met de cockers die denkt dat ik haar dochter achtervolg". Als die moeder (en/of de dochter) die aanhef ziet, weet ze wel dat zij bedoeld wordt. Hopelijk neemt ze dan thuis wel de tijd en de moeite om te lezen wat je te zeggen hebt. Natuurlijk moet je de brief dan wel zodanig formuleren dat buren die hem ook lezen (want die zullen hem lezen, ook al wordt op de envelop al duidelijk dat hij niet voor hen bestemd is), de buurvrouw niet met een scheef oog gaan aankijken. Dus niet van: "Achterlijk mens dat gisteren als een viswijf tegen me stond te brullen, weet je wel wat ik gvd heb meegemaakt?!", maar gewoon: "Geachte mevrouw, naar aanleiding van onze ontmoeting gisteren wil ik graag uitleggen waarom ik daar loop, en waarom uw dochter u zich geen zorgen hoeven te maken." Zoiets. Is dat een idee?

Sterkte, Ludmilla. Wat een k*tsituatie weer.

Zoiets zat ik ook te denken, maar als je de straat weet zou ik gewoon bij een willekeurig huis vragen waar ze wonen. Vaak weten mensen toch wel wie waar woont? En dan niet het hele verhaal doen maar zeggen dat de moeder vd mevrouw met de cockers iets verloren is ofzo (haar verstand is ze sowieso kwijt maar dat is misschien niet zo handig om te zeggen)

Sterkte! Wat ontzettend shit allemaal. Bah.

[Hope]

Gadverdamme!

Je zou toch het liefst gewoon verhuizen naar een uithoek in Groningen zodat je weer eens fatsoenlijk met je hond weg kon. Jammer dat je zo ver weg woont, je mocht hier op ons terrein zoveel lopen en oefenen als je wilde.

[Parelridder]

Dank jullie wel voor meeleven en meedenken (doet erg goed om te lachen om wat ik vooral niet moet zeggen of schrijven!)
Inmiddels adres achterhaald via hun buren en een brief geschreven (netjes maar duidelijk, informatief over mijn wandelingen en situatie, maar ook heel duidelijk over wat ik verwacht qua expliciet terug nemen van de bedreiging binnen enkel dagen).
Melding gedaan bij de politie (via www) voor het geval deze vrouw(en) vaker/nogmaals menen achtervolgd te worden en/of bedreigen. Dat zet ik om in een aangifte als ze de beschuldiging en bedreiging niet spoedig expliciet terug nemen (als ze blijft vol houden dat ik haar achtervolg voel ik me nl evenmin veilig, want dan is ze gestoord, is het eventueel intrekken van de bedreiging voor mij niet zo geloofwaardig).
Maatregelen getroffen volgens het advies van Daantjes GT voor wat betreft de bescherming van Daantje (welke houd ik nog even voor me, voor het geval deze vrouw zelf of via via op dit topic terecht komt).

Marloes, dit is dan een situatie dat je blij bent dat een hond niet kan praten! Daantje weet gelukkig niet wat dat mens heeft uitgekraamd. Als je kijkt hoe het mij beïnvloed als ik daar nu wandel, hoe ik me moet inspannen om te ontspannen.. Pak van mijn hart dat Daantje niet weet wat er gezegd is. Intussen gaat het buiten Heerhugowaard weer iets beter!! De therapiehond zonder hek ontmoet!!!!!! Mijlpaal! Later meer, ik moet nu echt wandelen, maar 'k ben zó blij met deze hond!!!!!!!!

[Parelridder]

Jammer dat je zo ver weg woont, je mocht hier op ons terrein zoveel lopen en oefenen als je wilde.

[Parelridder]

P.s. Als ze niet reageren op de brief of als ze de bedreiging niet terug nemen, ga ik de wijkagent bellen.