Spikkelneus schreef:Wat ik mis is het ´doe-werk´ : opereren, gebitjes schoonmaken, bloed afnemen, echo´s maken, microscoop turen - dat werk.
Maar waar ik absoluut niet mee om kan gaan is dat men vindt dat je ALTIJD bereikbaar en beschikbaar moet zijn.
Men heeft erg weinig respect voor het feit dat jij ook nachtrust nodig hebt, en pauze, en vakantie, en familiebezoekjes. Nou ja, je begrijpt het wel.
Het ondernemerschap blijkt ook niet echt mijn ding te zijn, ik kan dat niet commercieel zijn. Ik wil niemand iets door de strot duwen, maar als je een beetje fatsoenlijke omzet wil draaien zal je wel moeten. Dat strookt dus niet met mijn karakter.
En voor een baas werken kan al helemaal niet, die ziet me aankomen tijdens het sollicitatiegesprek: ´ik kan niet meer dan 3 uur achter elkaar werken op een dag en sowieso nooit ´s avonds of ´s nachts want ik moet om 19.30 naar bed´. O ja en ´mijn honden eten rauw, ik vaccineer ze niet, ik ontworm ze zelden en ik gebruik geen vlooienmiddelen en dat ga ik dus ook allemaal niet aansmeren aan andere mensen. En ik wil mijn honden alle vier meenemen naar het werk´. Daarvan rent echt elke werkgever gillend weg.
Conclusie: de opleiding was leuk, de kennis komt me goed van pas, maar ik ben niet geschikt voor de praktijk. So be it.
Ik kan me goed voorstellen dat je dit niet trekt.....
. Je bent niet de eerste die ik er aan onderdoor zie gaan, aan deze baan. Het lijkt me ook echt een hele zware en moeilijke en ook frustrerende baan. Maar deze opleiding kan je vast op allerlei manieren heel goed van pas komen. Ik moet zeggen dat ik het mooi en ook moedig vind dat je hebt besloten dat de praktijk niks voor jou is, dat je zo niet wilt leven, dat je geen zin hebt om mensen iets door de strot te duwen of aan te smeren. En ik vind het ook bijzonder, een dierenarts die rauw voert, niet vaccineert en zelden ontwormt nog vlooienzooi gebruikt. Die zien we niet zoveel
