Memories

[smulpaap]

Ik kwam op een idee , omdat we in het klaagtopic zulke leuke herinneringen aan het posten waren .
Dus : Voor wie het leuk vind om mee te doen

na een periode van rouw en verdriet koesteren we de leuke herinneringen
Soms komisch , soms lief , soms heel speciaal
En zo worden onze lievelingen ook in dit topic ook nooit vergeten
Dus kom maar op , met leuke verhalen over jullie huisdieren
Ik zal de aftrap geven . Ik ga niet al mijn honden beschrijven . Dat worden er teveel
Ik zal de honden beschrijven waarvan ik hier op BP regelmatig (foto) verhalen heb gepost

Ik begin met Milo , overleden op 18 -12 2011 . Het manneke is ruim 14 geworden . Kwam bij me toen hij 2 jaar was . En was de herplaatser die er het langst is geweest . Ik heb van hem geen digitaal fotomateriaal , dus hetgeen ik nu plaats is van zijn senioren periode
Milo was geen makkelijke hond , had in die twee jaar al zes bazen versleten . Niemand die hem begreep . Het kostte bloed zweet en tranen op het manneke weer op de rails te krijgen . Maar het lukte ! En het was een schat van een hond De katten des huizes waren hem de baas Maar Milo vond het wel best , als poes Nina weer eens bovenop zijn rug zat . Milo zijn bijnaam was de ambtenaar , de haremsjeik ( hij had drie teven om zich heen ) In zijn jonge jaren was het een echte JRT , altijd met en bij de baas . Zo waren we de tuin aan het herinrichten , en Milo rende maar heen en weer terwijl ik met de kruiwagen zand aan het rijden was . Maar poeh hee , het is best warm en ik kan natuurlijk ook in de kruiwagen springen Milo had nog een hobby, hij wist dat het niet mocht ... maar ach als je mensenkind laaat thuiskomt dan weet je dat je bij hem wel mee in bed mag Zodra hij mij hoorde stond ie vanaf de 2e verdieping naar beneden te kijken ... ja ik had geluk vannacht . Ik kom er aan hoor . Opa was ook uitgekookt , samen met de kat wist hij de afvalbak in de keuken te openen . Die moest dus leeg voordat we naar bed gingen . Verder had de ambtenaar een eigen bed bij mijn ouders Ja wel , maar uiteraard wist hij de slaapkamer van mijn ouders ook te vinden . En zo moest mijn vader eens op zoek naar zijn toupet , die had Milo van het nachtkastje af gejat en was op de toupet in slaap gevallen Toen Noa kwam werden het direct de dikste maatjes . Onafscheidelijk waren die twee . En ze konden bij een ieder een potje breken . Zo kwamen we de ""koekjesmeneer "" geregeld tegen , de oude man had brood voor de eendjes in zijn kofferbak , maar ook koekjes . En als die oude man dan niet opschiet dan sring je gewoon in de kofferbak . De oude baas had altijd lol om die twee . Samen met Amber en Tessa zwom je hele einden , en eenmaal bejaard dook je nog steeds in de sloot . Je kwam er vaak niet meer zelfstandig uit , dus dan mocht het personeel je weer eens helpen . verder was je kampioen kadaver rollen . Maar in bad gaan , daar had je geen hekel aan . In een vakantiehuisje keek je altijd even hoe de badkamer eruit zag Veel jachtdrift had je niet , in tegenstelling tot mijn huidige juffrouw Thara Zo zat je rustig op je platte kont naar de konijnen te kijken , die om ons vakantiehuis liepen . Mijn tamme ratje Freddy zat rustig naast je (onder toezicht ) De dierenarts kende je niet , bij wijze van . Je had nooit iets . En toen kwam de dag dat je wel ziek werd . En het was goed fout , binnen 10 dagen moesten we je laten gaan . Noa en Tessa wilden niet meer naar buiten om te wandelen , ze wilden bij je zijn . Bij hun haremsjeik Je was een onvergetelijk lief hondje , na veel heel veel trainen , en de hulp van de GT . Gewoon los mee naast de fiets , het kon allemaal . De vele wandelingen , de vakanties . Zo lag je al te wachten in de gang .... vergeet je mij niet mee te nemen . Dan mocht je mee naar buiten , de spullen naar de auto brengen . Maar dan wilde je alvast in de auto .... voorin . Dan zit ik alvast maar . En dan kon je goed zien wanneer we klaar waren met inpakken . Om vervolgens achterin te gaan liggen maffen .

[Lizzy]

Leuk om te lezen

Ik heb heel veel prachtige herinneringen aan mijn honden. Misschien dat ik vandaag of morgen nog wel neertikker hoe Whoofer in ons leven kwam!

[dinky89]

Zo zal ik mijn prinsesje Loulou nooit vergeten. De dag voordat ze voor het eerst naar buiten mocht had ik in de bosjes in de straat een dode vogel zien liggen, denk formaat grutto. Deze was helemaal gaaf en leek bijna wel opgezet. De volgende dag mocht Loulou voor het eerst naar buiten en wat was ze blij! Dat was wat ze al die weken dat ze bij ons was al wilde maar nog niet mocht ivm gewenningsperiode die daarvoor geldt.
Na een tijdje komt ze weer naar huis trippelen. Trots als een pauw met de grote vogel in haar bek alsof ze die zelf had gevangen als cadeautje om weer naar binnen te mogen Gelukkig wilde ze hem wel voor de voordeur loslaten en hoefde hij verder niet mee naar binnen Achteraf had ik wel gewild dat ik er een foto van had gemaakt maar dat beeld vergeet ik nooit meer





En dit was haar troon:

Heerlijk op de rugleuning van de stoel die dan helemaal inzakte.

[Siberienne]

Wij hadden koning Chenak. Onze eerste twee husky’s waren Chenak en Janouk. Chenak kwam bij ons als 4-jarige herplaatser. De fokker heeft hem met 3 jaar opgehaald bij de eerste eigenaren met de woorden ‘jullie en de hond hebben geen plezierig leven meer’. Chenak luisterde niet, sloopte en beet en de eigenaren wisten er geen weg mee. De fokker heeft de eerste maanden bij hem in de kennel buiten geslapen om er weer wat rust in te krijgen. Ongeveer een jaar later kwamen wij, wij wilden twee honden en ze adviseerden ons een pup en een volwassen hond. En Chenak kon niet meer goed aarden in de kennel buiten, hoewel hij zonder vechten al nummer 2 van de roedel was geworden. We gingen elke week op puppybezoek - en wandelen met Chenak. Achteraf was dat een soort examen. De eerste keer hadden we een soort projectiel aan de lijn dat trok en sprong en wild deed maar later ging dat iets beter. En het klikte, vooral tussen hem en meneer, beide even eigenwijs. De dag we Janouk op gingen halen (de pup) waren er nog meer mensen die een pup kwamen halen maar Chenak had alleen oog voor ons. Omdat de fokkers eigenlijk inmiddels vrienden waren en de andere pup-kopers ook gezellige mensen, waren we bijna de hele dag daar. Uiteindelijk gingen we, er stond nog wat onhandig een bench in mijn auto gepropt omdat onze nieuwe auto er nog niet was. ‘Even kijken hoe we dat doen’ Zei ik tegen Hans. Maar voor ik er erg in had was ‘nakje al behendig de auto in gesprongen en had zich keurig in de bench geïnstalleerd. Hij ging mee naar huis

[Siberienne]

Chenak was echt stronteigenwijs of moet ik zeggen ‘extreem zelfstandig’. Hondencursus was hilarisch; hij snapte snel wat de bedoeling was maar dat wilde niet zeggen dat ook deed. Af en blijf op afstand. Jaja. Dat deed hij een of twee keer perfect en de derde keer zag je die kop... meneer trainde met hem en ik zat naast het veld. Dan sprong hij op, ging er vandoor richting kattenpension, deed een inspectie rond langs de ramen, liet zich niet vangen, deed drie rondjes over het veld en kwam dan braaf naast mij zitten. Hij had ook altijd weerwoord, hij kon echt praten en schold ons de huid vol als we zonder hem op vakantie waren geweest. Luidkeels vertelde hij dat het geen stijl was. Hij was een dominante hond met stijl. Hij had het nooit nodig om te vechten, kon prima met de meeste honden overweg. Tot die ene keer dat een andere husky ineens op hem vloog (was geen fijne hond). Op De ochtend erna (zondag) zagen we dat hij een gat in zijn kop had. Vriend van meneer, dermatoloog, was toevallig op bezoek, hij haalde thuis wel even een hechtset. Zonder verdoving twee hechtingen erin. ‘Nu zal hij wel een hekel aan mij hebben gekregen’ zei de vriend. Maar Chenak schudde zich uit en het was klaar. Zijn altijd vrienden gebleven.

[smulpaap]

Mijn andere grote liefde :
Overleden April 2017
Tessa , een heel zachtaardig lief JRT
We zeiden altijd een ""verkeerde JRT "" elke vorm van felheid was je vreemd
Je was heel erg gehoorzaam , eigenwijsheid kwam ook niet in je woordenboek voor
Je kon bij wijze van overal los
Je werd geboren in Veenendaal , en je kwam in tegenstelling tot veel van onze andere honden als pup
Ook als pup was je erg makkelijk , voorbeeldig gewoon Slopen deed je niet
We hebben behendigheid gedaan , maar je had eigenlijk een heel andere hobby . Zwemmen
Als ik met de rest van de roedel in de polder liep ging jij zwemmend , Duiken kon je ook heel goed . Menig fietser stapte af om jou duikkunsten te aanschouwen Ik werd ook nogal eens uitgemaakt voor dierenbeul , ach wat zielig ... dat kleine hondje aan het zwemmen
Geen golf was je te hoog . Je had ook een ""kronkel "" die ik er nooit uit heb kunnen trainen , als het eenmaal broedseizoen was dan verjaagde je broedende vogels van het nest . Zwemverbod dus . Maar je had nog een hobby , voetballen met een veel te grote voetbal , en dan was je een echte JRT ... ik geef nooit op Op een zomerse dag waren we aan de recreatieplas , zwemmen natuurlijk . Op een gegeven moment pakte je heel voorzichtig een meerkoet in je bekje . En je kwam met het koetje aan de kant , wat wil ze nu toch ? Nou , je lag het beestje heel voorzichtig voor mijn voeten en begon te keffen . Kijk dan baas , en wat bleek het diertje was gewond . Op naar de vogelopvang , waar we het verhaal deden .
Voor de herplaatsers was je lief , je was sociaal en kon ons helpen om de herplaatsers weer op de rails te krijgen . Collie Sheila trok heel vaak met je op , jullie konden het heel goed vinden samen . Maar ook JRT Snoopy was dol op je , je hebt haar vertrouwd gemaakt met water . En samen gingen jullie balletjes apporteren , dat is immers ook een JRT hobby . Opoe Noa gebruikte je menig keer als ""hoofdsteun "" en jij vond het wel prima . Met Amber had je ook dolle pret Twee strandjutters , werkelijk alles sleepten jullie mee . Rotte vis was ook onweerstaanbaar , ik had een hele voorraad goedkope halsbandjes voor je . En ""broeden "" op konijnenkoppen op de bank . Ja ja ik betrapte je er weleens op En toen werd je wat ouder , op je 11e jaar maakte je een missprong in de sloot , en toen je aan de kant kwam zag ik gelijk dat het goed mis was . Gescheurde kruisband , na 2 weken lag je gelukkig al onder het mes . Met de belofte dat je weer zou rennen en vliegen , ik zag mijn geest al dwalen . Een gehandicapte JRT . Maar de dokter heeft zijn uiterste best gedaan . En je kon alles weer .
Maar een paar jaar later werd je oud en begon je echt te sukkelen . Je darmpjes , je maagje , je oogjes . Je werd een echte oude bes . Uiteindelijk verdroeg je niet veel anders meer dan witvis en gekookt vlees met veel supplementen . Je gebit ging hard achteruit , uiteindelijk had je nog 5 elementen . En toen krege je de afschuwelijke K- ziekte , je begon af te vallen en je conditie ging hard achteruit . En je was de laatste van de roedel van vier . Toen kwam Thara op ons pad , en je hebt Thara nog een paar maanden meegemaakt . Ook voor Thara was je erg lief
Uiteindelijk werden de lymfklieren in je keelholte zo dik , ik vond het welletjes . Ik wilde je absoluut niet laten lijden , dat verdiende je niet . Toen kwam de dokter en je bent thuis op de bank lekker op mijn schoot rustig ingeslapen . Thara keek beteuterd , wat nu ? Met mijn lieve vriendinnetje Lieve Tessa , ik ga je nooit vergeten . Mijn speciale kleine meisje , met een hartje van goud . Je hebt de tweeling ook nog kort meegemaakt , en ja ook voor hen zal je erg lief zijn geweest .

[smulpaap]

En nog een paar

[Anne in Zweden]

Mooi, die verhalen waar zoveel liefde uit spreekt.

[Siberienne]

Het was weer heerlijk lezen Smulpaap. Mooi!

[smulpaap]

Het was weer heerlijk lezen Smulpaap. Mooi!

Ik heb van jullie verhaal ook genoten

[smulpaap]

Zo zal ik mijn prinsesje Loulou nooit vergeten. De dag voordat ze voor het eerst naar buiten mocht had ik in de bosjes in de straat een dode vogel zien liggen, denk formaat grutto. Deze was helemaal gaaf en leek bijna wel opgezet. De volgende dag mocht Loulou voor het eerst naar buiten en wat was ze blij! Dat was wat ze al die weken dat ze bij ons was al wilde maar nog niet mocht ivm gewenningsperiode die daarvoor geldt.
Na een tijdje komt ze weer naar huis trippelen. Trots als een pauw met de grote vogel in haar bek alsof ze die zelf had gevangen als cadeautje om weer naar binnen te mogen Gelukkig wilde ze hem wel voor de voordeur loslaten en hoefde hij verder niet mee naar binnen Achteraf had ik wel gewild dat ik er een foto van had gemaakt maar dat beeld vergeet ik nooit meer





En dit was haar troon:

Heerlijk op de rugleuning van de stoel die dan helemaal inzakte.

Wat een prachtig katje was Loulou

[smulpaap]

Amber : Hier ook bekend geweest als Mevr. Tank - lompe Loetje
Geboren 2005
Overleden Okt 2016 op 11 jarige leeftijd
En ook als pup gekomen
Zoonlief zat op de middelbare school en had een leraar , die nam zijn E.B pup mee naar school
En zoonlief werd verliefd en wilde ook een eigen hond . Dat vonden wij op zijn leeftijd nog geen goed idee , ze willen zo veel Maar hij bleef verliefd , we hadden toen 5 honden , en er werden er een paar oud. Dus dan was het van , als er nu eens eentje wegvalt .... Zoonlief was inmiddels zes jaar ouder . En we gingen akkoord . Wij kenden het fenomeen E.B niet , ja van die serie , Jake of zo iets ... een knorrige Bulldog . We hadden zelf Herders , Collies en Russels , we hadden ook onze bedenkingen over de gezondheid van het ras , maar goed . Zijn hond , en we gingen op zoek naar een nestje . En dat kwam na verloop van tijd . Er was een pup die gelijk opviel . En dat was mevr Tank . En ze werd van ons , nou wat voor een pup We waren wel wat gewend , maar wat een barrel . Werkelijk van alles had ze aan de hand . En dat is zo gebleven , ook op volwassen leeftijd was en bleef het een barrel . Maar ook heel erg lief , zo lomp als ze met ons was , zo voorzichtig was ze met kleine kinderen . Ik heb tijdens een vakantie eens zonder ondertand rondgelopen , de schuldige was lompe Loetje . We hebben allemaal dubbel gelegen , zomers op het ligbed in de tuin . Dan sprong lompe Loe weer een op je en lag je met bed en al dubbel geklapt .
Luisteren ? Dat was iets voor honden Je moest het belang er zelf van in zien , en anders ? Dan duurde het even , zo was je eens in zee . En je verdomde het om eruit te komen . Dat duurde een half uur . Zo ben je eens in een auto gekropen , het portier stond een klein stukje open en natuurlijk had je dat gezien . Na een aantal minuten stond er een poedelnaakte man naast de auto . De vrouw riep , ga weg jij En ik , ik wist niet waar ik kijken moest en lag slap van het lachen Dat geurtje bij die vrouw was zo onweerstaanbaar en heb je dan geen zin om effe met me te rellen . We gingen eens naar een bijeenkomst , georganiseerd door de stichting waar Noa vandaan kwam . Ik had me gelukkig al voorbereid , jou kennende Voldoende handdoeken mee dus . We gingen van start met een wandeling , voor een E.B had je een goede conditie en je ging met nog zes andere Bullen aan de race . En ja wel , een enorme stinkende poel . Je dook er in . En we moesten na de wandeling het restaurant nog in om iets te eten met de club . wat een meur verspreidde je Zo zijn er nog tientallen voorvallen , je had ook een hobby : Verzamelwoede , alles moest mee . Een kleine opsomming van ""schatten "" Bloemengieter , ik heb de gieter nog gebruikt Korset , die droeg ik niet . Deurmat , die paste niet . Tientallen slippers , pantoffels , schoenen , ondergoed of handdoeken die van de waslijn waren gevallen . Speelgoed treintje , alles was boeiend . En het moest bewaard , tot de kliko werd geleegd dan ging het weg Tijdens een strenge winter had je eens een sneeuwpop ontdekt langs de route , waas daat . Nou , de sneeuwpop was snel overleden . Daas leuk beuken Of de baas , die op de vlonder zat om de vijver schoon te maken . De baas lag op een gegeven moemnt in de vijver . Milo en Noa werden oud , en zaten in de wandelkar , oh die kar kan ik ook duwen hoor . Die bejaarden zijn nu toch aan de wandel , en de tank duwde de kar voort Je was eens mee naar het tuincentrum , een medewerker was bezig de planten te besproeien met een slang . Hij wilde je even aaien , maar hij had ook een nat pak . Hap in de slang Ik kan er een boek over schrijven , van alles heb je aan de hand gehad
Je bent twee keer geopereerd aan je knie , verder mankeerde je nooit iets . Als er al iets was dan kwam dat door je lompe acties , bindvliesontsteking bv Maar ook jij werd ouder , tot je 10e jaar ben je actief en gezond gebleven . Daarna kregen we de strippenkaart bij de DA , we liepen de deur plat . Of met Tessa , of met jou . Pancreas en lever lieten het afweten , en jij was er de hond niet naar om ziek op de bank te hangen . We hebben je tijdig laten gaan , lekker thuis op de bank . En je bent vredig heengegaan . Toen werd het oorverdovend stil , het zonnetje in huis was niet meer We konden geen banaan meer zien , want pelden we een banaan dan kwam jij er aan . Je collega -strandjutter Tessa ging 5 maanden daarna . Onze lieve meisjes , onze strandjutters , onze zwemmertjes . Lieve Amber , je bent een verrijking in ons leven geweest , tientallen hartverzakkingen , het schaamrood op de wangen . Dagelijks gieren van het lachen , want boos worden op jou ? Dat was een onmogelijke missie

[smulpaap]

Vervolg

[Anne in Zweden]

Waha, dat kan ik me nog herinneren van Amber inderdaad: dat je bijna wekelijks wel een foto plaatste waarin ze weer een vreemd voorwerp had buitgemaakt.

[smulpaap]

Noa : geboren 2001
Herplaatst op 2 febr 2008
Overleden 2014

Hier bekend geweest als Opoe Noa - en Jan jans en de kinderen ( Dat waren o.a de bijnamen )

Op een dag kregen we een telefoontje . Of we een E.B op wilden nemen , er waren inmiddels twee herplaatsers overleden . Dus we hadden wel weer een plekje voor een nieuwe herplaatser
Dus een afspraak gemaakt met de stichting en de eigenaar waar Noa nog verbleef
We hadden middels de stichting al gehoord dat het er niet fijn toeven was voor de honden
En we gingen kijken , we schrokken Er stonden honden vastgebonden , er zaten honden in kennels . En dat met dit ras Als er een ras is wat gesteld is op gezelschap .....
Een onsympathiek echtpaar , de heer des huizes kwam later binnen , Noa en nog een teefje kropen weg Noa zocht bescherming , dicht tegen mijn been . Het andere teefje kroop achter de bank . We wilden Noa meenemen ! En haar een beter leven bieden . Halsband en lijn hadden we zelf meegenomen , en dat was maar goed ook . Die had Noa niet , en als we haar uit wilden laten dan moest dat maar in een verlaten weiland , zo was het ""advies "" Dus op naar huis , het arme schaap verstijfde van de stress toen ze riem en halsband om had . Maar ja het moest even om de weg op te gaan . Eenmaal thuis geoefend met een pupbandje . Weken lang , maar ze raakte eraan gewend . En ze was onzindelijk , onze plavuizen leken immers op de kennelvloer . Dus een bergje zand in de tuin gemaakt , en urine opgedept wat ze binnen had verloren . Na een aantal weken viel haar kwartje . Toen op dezelfde wijze naar het grasveld . Na verloop van tijd werd ze weer geheel zindelijk . En we gingen langzaam aan de wereld weer verkennen . Wereldvreemd als ze geworden was in haar kennel En een hopeloze conditie , ze kon 50 meter wandelen . Maar ze kreeg er weer plezier in , samen met d rest van de roedel op pad . Ze had ook de nodige kwalen , veel last van haar oren , anaalklieren . Een stinkende vacht en een slechte weerstand . Maar ja , ze kreeg niet bepaald kwaliteitsvoeding
Dus eerst overgezet op KVV , ze had een forse onderbeet en BARF werd een heel avontuur met haar . Uiteindelijk na twee maanden dagelijks oefenen met een eendennek gingen we met BARF beginnen . Ik heb genoten van het monster Ze vrat werkelijk alles , en maakte dagelijks een dansje in de keuken als ik met haar eten bezig was , Dan stond Miep op haar achterste poten om haar kunsten te laten zien En zo kwam ze steeds meer uit haar schulp , na twee jaar zagen we nog steeds progressie . En toen we haar opnamen dachten we , nou . Een E.B van 6,5 als die nog twee jaar leeft . Opoe heeft er nog 6,5 jaar aan vastgeplakt . Ruim 13 jaar is ze geworden . Ze keek heel veel af van de rest van de roedel . Ze durfde het water in te gaan , ze durfde zich vies te maken . Ze werd uitgekookt
Maar dat was nu net het doel , het standbeeld moest tot leven komen en gaan genieten . Weer hond zijn , ondeugend durven zijn . En dat is prima gelukt , opoe durfde gerust een stukje taart te jatten van zoonlief zijn bordje Dan zat ze naast hem op de bank , met pretoogjes Als we op vakantie gingen dan zat opoe in de gang , samen met Milo . Vergeten jullie ons niet Als ze maar bij ons was , dan was ze al tevreden , onze liefde en aandacht die ze al die jaren zo had moeten missen . De visboer kende haar ook goed , opoe kreeg altijd een stukje vis . En ik moest het niet wagen om er voorbij te lopen , dan ging opoe in de remmen . In de buurt kende men je ook goed , de kindjes die met je kroelden . Je vond het maar wat gezellig allemaal . Op je 11e verjaardag werd je gehuldigd door de stichting , je was toen al de langst levende herplaatser . Niet wetende dat je nog ruim 2 jaar door zou gaan . Maar je werd oud , en begon te sukkelen . Wankel op de pootjes , van een bruggetje aflopen ging niet meer zonder hulp . Je moest op je oude dag nog onder narcose om een tand te laten trekken , dat was best spannend ook voor de artsen . Maar je redde het , en eenmaal thuis ging je buiten staan , waar blijft mn eten Je kreeg last van GVS aanvallen . Het herstel verliep steeds moeilijker .En je werd dement , en dat was een pittige periode . Je kon geen tel meer alleen thuis zijn .We konden niet meer op vakantie , we wilden je niet alleen laten en ergens onderbrengen . Je kon veranderingen absoluut niet meer aan . Het werd erger , je loopdrang , je onrust , uren en uren was je onrustig . Je liep overal tegenaan , je plofte op de andere honden neer zonder dat je daar nog besef van had . Fysiek was je nog steeds in orde . Ook de nachten werden een crime , je kon niet meer alleen zijn met de andere honden . We namen je mee naar boven , vele middelen geprobeerd maar uiteindelijk sloeg niets meer aan . We wisselden van gedachten , want dit was eigenlijk geen leven meer . Maar ja , fysiek ging het nog . Uiteindelijk hoefden we voor jou de moeilijke beslissing niet te nemen . je kwam op een dag naast me staan , ik zat achter de pc , je slaakte twee keer een zucht en je viel neer . Het was afgelopen . Een hard gelag , ondanks dat je al zo oud was Maar we hebben het met veel voldoening gedaan . Jou een beter leven geven , je weer hond laten zijn . Je bewust teveel verwennen , je was een schat van een hond Noa . Lief van lelijkheid met je centenbak . Maar je had een hartje van goud En al die leuke herinneringen
De koekjesmeneer , je sprong gewoon in de kofferbak als ie niet opschoot , en zo zijn er nog zo veel .....