Ik heb haar bek open gemaakt (kaken stijf op elkaar) en gevoeld maar voelde niks in haar keel. Greep naar de auto sleutels om als een debiel naar m'n dierenarts te rijden, f*ck, die hingen er natuurlijk niet, Leo was ons bio groentenpakket aan het ophalen. Ik bedacht me heel snel "OK, buurman heeft geen auto, dierenambu bellen gaat te langzaam, Leo bellen". Ik belde Leo en gilde "direct moest terug komen, Biscuit staat te stikken". Hij stond op de luidspreker. Op dat zelfde moment heb ik Biscuit achter haar borstkas opgetild zodat ze op z'n kop hing. Een flinke druk gegeven onder haar ribben. Op de grond gezet, zat nog steeds vast. Weer opgetild en weer een flinke druk gegeven en uiteindelijk heb ik haar echt keihard staat schudden, ondersteboven!
En ineens zeg, vloog dat stuk runderkophuid naar buiten!!!!!!! Ik gilde naar Leo (die nog steeds op speaker stond) "het is eruit, ze is gered!!!!!!!!!!!".
Of ik haar echt gered heb weet ik niet. Misschien zat het vast in de slokdarm, dan had ze het sowieso wel overleeft. Maar ik was stik gelukkig dat het stuk kophuid eruit was.
Voor mij is de les echt dat ik dit soort snacks niet meer geef als ik geen auto tot mijn beschikking heb. Wat een ellende. Ik ben in 2 minuten echt 10 jaar ouder geworden
En ik dacht "ik deel het toch ff, toch handig als mensen de Heimlich procedure kennen".
Voorlopig even geen runderkophuid meer hier.......
Het is zo hard en vooral de laatste stukken willen ze nog wel eens doorslikken.
