Ze zouden de ramen vervangen, de badkamer/wc/keuken als nodig (gelukkig heb ik die al nieuw) en we zouden zonnepanelen krijgen.
De aannemers zijn hier in huis geweest voor een "wie woont er achter de voordeur" gesprek waarbij ze heel persoonlijke dingen vroegen en waar ik stelselmatig geweigerd heb om antwoord op te geven. Het ging over mijn financiën, mijn psychische gesteldheid en meer van die dingen. Ik heb overal op gevraagd waarom ze dat moesten weten.
Ze zouden overal rekening mee houden, met de mensen die ptss hadden en niet tegen knallen konden, met de mensen die nachtdiensten draaiden enzenzenz. Ik heb alleen gezegd dat ik nachtdiensten draai en dan overdag slaap (wat over het algemeen niet zo is want ik heb bereikbaarheid in de nachten).
In de brief staat dat ze voegen gaan uitbikken (dat is nieuw voor mij, overigens ook nieuw dat ik mijn balkon volledig leeg moet maken en dus mijn zorgvuldig opgebouwde kattenkooi moet slopen) en dat ze dat doen tussen 8-16u.
Dus ik heb stress!!
Stress over de herrie waar ik in ga zitten, eventuele bouwradio's en de strijd die ik moet leveren om dat kreng uit te krijgen, het gebrek aan privacy omdat er de hele dag werklui op steigers voor mijn raam staan, of op mijn balkon gaan lopen omdat ze ook op het balkon moeten zijn, dat ze in mijn huis willen vanwege de ramen, over slaapgebrek, over mijn vakantie in november waarin ik rust en stilte wel op mijn buik kan schrijven en als laatste en grootste stress; Siepie en Cato.
Voor mezelf regel ik van die bouw oorkappen en stop er oordoppen onder, maar die hebben ze vast niet in poesvorm. De dames hadden van de week al stress toen ze met een bakje voor het raam hingen om de vleermuizen de toegang tot de muren en het dak te ontzeggen. Dan moeten ze dus nog beginnen met de steigers opbouwen en daarna hakken en boren.
Hoe ga ik de dames en daarmee ook mezelf zo stressvrij mogelijk door het komende half- tot driekwart jaar helpen... Ik ben ernstig op zoek naar tips.


