Ja, het klikt goed tussen Pinkel en Edwin. Ze is wel heel voorzichtig hoor, tegen hem, maar dat is ze tegen iedereen die ze nog niet kent. Zeker vreemde mannen vindt ze erg eng. Maar ondertussen gaat ze al gewoon lekker in de praktijk liggen en is ze heel relaxed. Voor haar doen. Ik denk dat er verder weinig mensen of dieren zijn die niet met Edwin klikken. Hij is gewoon super relaxed, super aardig en super kundig. Dus dat is gewoon fijn.
En ja, bij Pinkel komt er van alles los. Letterlijk ook. Die arme schat heeft vannacht ons hele huis ondergescheten..... Ik kwam beneden en ze lag bibberend op de bank. Echt af te wachten om in mekaar gemept of stijf gevloekt te worden. Dat soort dingen slijten blijkbaar nooit.... Want ze woont al 6 jaar bij ons en ik heb haar natuurlijk nog nooit met 1 vinger aangeraakt.... (behalve om haar te knuffelen natuurlijk). Toen ik zei "Hee, mijn wijffie! Heb je zo'n pijn in je buikie gehad vannacht? Kom eens bij me lieverdje" was ze helemaal opgelucht....
Dat zijn echt de momenten dat ik haar vorige eigenaar echt vervloek. Ze heeft een klote leven gehad, ze is geslagen en geschopt (door man en zoon des huizes) en ze is OOK nog eens geboren in een fok-fabriek (een echte, in Belgie - ik heb het adres en zou er met liefde een steen door de ruiten gooien want ik word echt vrij agressief van dit soort ellende) en eigenlijk is het gewoon een hoopje ellende. Het is dat ze 60% van de tijd wel gelukkig is, anders had ik haar werkelijk 'verder lijden bespaard'.
Kijk, hier is mijn Pinkel geboren:
Maar goed, ik ga er eigenlijk vanuit dat Pinkel een heel end verder gaat komen. En beter in haar vel komt te zitten. Door de bloesems.